Yaşamak güzel be kardeşim!

YAŞAMAYA DAİR

1 

Yaşamak şakaya gelmez, 
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın 
                       bir sincap gibi mesela, 
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden, 
                       yani bütün işin gücün yaşamak olacak. 

Yaşamayı ciddiye alacaksın, 
yani o derecede, öylesine ki, 
mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda, 
yahut kocaman gözlüklerin, 
                        beyaz gömleğinle bir laboratuvarda 
                                    insanlar için ölebileceksin, 
                        hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için, 
                        hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken, 
                        hem de en güzel en gerçek şeyin 
                                      yaşamak olduğunu bildiğin halde. 

Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı, 
yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin, 
           hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil, 
           ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için, 
                                      yaşamak yanı ağır bastığından. 

                                                                                     1947 

2 

Diyelim ki, ağır ameliyatlık hastayız, 
yani, beyaz masadan, 
              bir daha kalkmamak ihtimali de var. 
Duymamak mümkün değilse de biraz erken gitmenin kederini 
biz yine de güleceğiz anlatılan Bektaşi fıkrasına, 
hava yağmurlu mu, diye bakacağız pencereden, 
yahut da sabırsızlıkla bekleyeceğiz 
                                en son ajans haberlerini. 

Diyelim ki, dövüşülmeye deşer bir şeyler için, 
                               diyelim ki, cephedeyiz. 
Daha orda ilk hücumda, daha o gün 
                           yüzükoyun kapaklanıp ölmek de mümkün. 
Tuhaf bir hınçla bileceğiz bunu, 
                        fakat yine de çıldırasıya merak edeceğiz 
                        belki yıllarca sürecek olan savaşın sonunu. 

Diyelim ki hapisteyiz, 
yaşımız da elliye yakın, 
daha da on sekiz sene olsun açılmasına demir kapının. 
Yine de dışarıyla birlikte yaşayacağız, 
insanları, hayvanları, kavgası ve rüzgarıyla 
                                    yani, duvarın ardındaki dışarıyla. 

Yani, nasıl ve nerede olursak olalım 
          hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak... 

                                                                      1948 

3 

Bu dünya soğuyacak, 
yıldızların arasında bir yıldız, 
                       hem de en ufacıklarından, 
mavi kadifede bir yaldız zerresi yani, 
                       yani bu koskocaman dünyamız. 

Bu dünya soğuyacak günün birinde, 
hatta bir buz yığını 
yahut ölü bir bulut gibi de değil, 
boş bir ceviz gibi yuvarlanacak 
                       zifiri karanlıkta uçsuz bucaksız. 

Şimdiden çekilecek acısı bunun, 
duyulacak mahzunluğu şimdiden. 
Böylesine sevilecek bu dünya 
"Yaşadım" diyebilmen için... 

Nazım Hikmet Ran

Felaketim olurdu ağlardım

Üçüncü Şahsın Şiiri

gözlerin gözlerime değince felâketim olurdu ağlardım beni sevmiyordun bilirdim bir sevdiğin vardı duyardım çöp gibi bir oğlan ipince hayırsızın biriydi fikrimce ne vakit karşımda görsem öldüreceğimden korkardım felâketim olurdu ağlardım ne vakit maçka'dan geçsem limanda hep gemiler olurdu ağaçlar kuş gibi gülerdi bir rüzgâr aklımı alırdı sessizce bir cıgara yakardın parmaklarımın ucunu yakardın kirpiklerini eğerdin bakardın üşürdüm içim ürperirdi felâketim olurdu ağlardım akşamlar bir roman gibi biterdi jezabel kan içinde yatardı limandan bir gemi giderdi sen kalkıp ona giderdin benzin mum gibi giderdin sabaha kadar kalırdın hayırsızın biriydi fikrimce güldü mü cenazeye benzerdi hele seni kollarına aldı mı felâketim olurdu ağlardım   Bilmeyen var mıdır bu şiiri  "Atilla İlhan" zamnında ne çok okur ne çok severdim.Hala seviyorum  ama balık hafızalı olduğumudan bir türlü ezberleyemedim.

ÖĞRET ONA

Zamanalacak biliyorum, fakat öğretebilirsen ona,
kazanılan bir liranın, bulunan beş liradan daha değerli olduğunu öğret.
Kaybetmeyi öğrenmesini öğret ona ve hem de kazanmaktan neşe duynayı.
Kıskançlıktan uzaklara yönelt onu.
Eğer yapabilirsen,sessiz kahkahaların gizemini öğret ona,
bırak erken öğrensin, zorbaların görünüşte gelip olduklarını...

Eğer yapabilirsen,
ona kitapların mucizelerini öğret.
Fakat ona sessiz zamanlar da tanı,
gökyüzündeki kuşların,
güneşin altındaki arıların,
ve yemyeşil yamaçtaki çiçeklerin ebedi gizemini düşünebileceği...
Okulda hata yapmanın, hile yapmaktan çok daha onurlu olduğunu öğret ona.
Ona kendi fikirlerine inanmasını öğret,
herkes ona yanlış olduğunu söylediğinde dahi...

Tüm insanları dinlemesini öğret ona,
fakat tüm dinlediklerini gerçeğin eleğinden geçirmesini,
ve sadece iyi olanları almasını da öğret...
Eğer yapabilirsen, üzüldüğünde bile nasıl gülümseyeceğini öğret ona.
Gözyaşalrında hiçbir utanç olmadığını öğret.

Ona kuvvetini ve beynini en yüksek fiyata verene satmasını,
fakat hiçbir zaman kalbi ve ruhuna fiyat etiketi koymamasını öğret.
Uğultulu bir insan kalbalığına kulaklarını tıkamasını öğret ona,
ve eğer kendisinin haklı olduğuna  inanıyorsa, dimdik dikilip savaşmasını öğret.

BOŞ KUTU

       Bir adam 3 yaşındaki küçük kızını, yaldızlı ambalaj kağıdını israf ettiği için cezalandırmıştır. Ailenin ekenomik durumu iyi değildir ve adam yılbaşı gecesi için yapılan bu tür süsüleme israfına çok öfkelenmiştir.
       Ancak yılbaşı gecesi evde tv izlerken, hiç beklemediği bir anda küçük kızı kendisine yaldızlı ambalaj kağıdına sardığı bir  hediye kutusu geitirdi. " Baba bu senin için" dedi. Adam küçük kızın davranışı karşısında bir önceki gün gösterdiği aşırı tepkiden dolayı çok utandı. Ancak kutunun içinin boş olduğunu görünce tekrar öfkelendi. Küçük kızına "Birine hediye veriyorsan içinde birşey olmalı" diye bağırdı. Küçük kızı durdu, babasına şaşkınlıkla baktı ve gözyaşlarına boğuldu. Hıçkırıklar içinde "Ama baba o kutu boş değildi. O kutuyu ben öpücüklerimle doldurmuştum ve o öpücüklein hepside senin içindi. Adam küçük kızından beklemdiği bu sözler karşısında yıkılmıştı. Eğildi, küçük kızını kolları arasına aldı. Onu kucakladı ve ondan af diledi.
        Çok kısa bir süre sonra bir kaza,küçük kızın hayatını aldı. Aileye bir hüzün çöktü. Hikayede rivayet edildiğine göre adam yılbaşı gecesi küçük kızının öpücüklerle doldurduğunu söylediği boş kutuyu yıllarca baş ucunda sakladı.

Ailenizden,çocuklarınızdan ve dostlarınızdan gelen şartsız sevginin varlığını unutmayın.
  SEVGİ DENEN BU DEĞER HİÇBİR ZENGİNLİKLE ÖLÇÜLEMEZ.