Defne ve Beren

İki minik prenses...

Bu resimler aslında bayramda çekilmişti ama ben ancak fırsat bulabildim. Beren Defnenin kuzeni. Aralarında dört ay var. Bu zamana kadar birlikte pek anlaştıkları söylenemez. Aslında Defneden kaynaklanıyordu. Her zaman dediğim gibi zor çocuk ve her konuda zor olmayı başarıyor. Arkadaşlık konusunda bile diğer çocuklar gibi değildi. En azından şimdiye kadar. Galiba kreşin etkilerini görmeye başladık. Berenlede son birkaç buluşmamızda gayet iyi anlaştılar. İkisi birbirinden hiç ayrılmadılar. Beraber kaldığımız gecenin sabahında Defne uyanır uyanmaz ilk sorusu "anne beren nerede yattı". Tabi Bereninde ilk sorusu " Defne nerede" . Eve geldik sürekli Beren den bahsediyoruz. Kızım Bereni seviyormusun diye sorduğumuzda gelen yanıt. 
" Anne insan kardeşini sevmez mi?

Eve geldik yatıyoruz kalkıyoruz

Bu resmi gerçekten seviyorum.

Masumiyet

Bu kadar masum başka bir varlık var mıdır? Ah şu çocuklar!
İki kuzen hafta sonu beraberdi. Aralarında sadece dört ay var. İkisi de minik bir cadı. Bir de resimlere bakın hiç göründükleri gibiler mi? Ama ikisi de çok tatlı değil mi?
 Artık beraber oynamayı başarabiliyorlar. Aslında biribirinin tam tersi huylara sahipler. Ama eminim ilerde çok iyi arkadaş olacaklar.Canlarım benim.

Defne ve Irmak Ablası

   Defne her zaman kendinden büyük çocuklarla oynamayı seçti.Parka gittiğimiz zaman bile nerde 4-5 yaşında çocuk varsa onların yanına gidiyor. Kendi yaşıtları ile oynamayı sevmiyor. Beşikte sallanırken bile sürekli büyük çocukları seyrediyor. Belki bu yaşın özelliğidir, ilerde kendi yaşıtları ile oynamaya başlar.
    Bu bizim komşumuzun kızı Irmak. Çok tatlı bir kız 8 yaşında, o kadar kibar ki çok güzel konuşur.Defne'nin bu ara favori arkadaşı. Defne sürekli, Irmak gelcek, deyip evde dolaşıyor. Irmakta evde yalnız olduğundan ve okullar kapalı olduğundan bize geliyor ve çok iyi vakit geçiriyorlar.

KUZENLER

Güzellerim benim okadar tatlısınz ki !

      İki küçük kız... Dünyadan habersiz almışlar çukumlu dondurmalarını yiyorlar. Ne kadar mutlular.
       Ne kötülük bilirler, ne korku, ne kıskançlık, ne kin, ne nefret.... O  kadar temiz ki bakışları. Etraflarını inceliyorlar.Her şeyi anlamay çalışıyorlar. Ne oluyor  burda bu insanlar ne yapıyor, nereye koşuşturuyor der gibi gözleri. Onların tek isteği bırakın koşalım, eğlenelim, onayalım.  
   Dedim ya onların korkusu yok beklentisi yok. Biz sokuyoruz kafalarına kötü duyguları,bekelntileri,olumsuzlukları... Herşey gibi  onları da öğretiyoruz. Bakın nasılda yaklaşmış köpeğe hadi sizde yaklaşın, dokunun sokak köpeğine. Yapamayız!  Çünkü ya elimiz pis olursa,  ya ısrırsa .....
        Onların dünyası böyle işte o kadar saf ve temiz ki. Ne korku var ne kötülük. Tek paylaşmadığı şey en sevdiği oyuncağı. Tek istediği şey mutlu olmak...