Sonbaharın son gezmeleri

  Defne tam bir doğa tutkunu. Çevremizdeki ağaçlar bitiyor diye oturup ağlayacak kadar duyarlı bir çocuk. Bizde sonbaharın son renklerini kaçırmadan, Nezahat Gökyiğit Botanik  bahçesine gidelim dedik. Sanırım iki sene önce yine gitmiştik. Defne o zamanda şimdiki gibi çok eğlenmişti. Fazla söze gerek yok fotoğraflar konuşsun. İstanbulda yaşıyorsanız biraz huzur ve doğa istiyorsanız mutlaka gidin:)

Defne hayvanat bahçesinde

            Defne sonunda ne zamandır gitmek istiyordu. Geçen senelerde çok küçük gezemez tam algılayamaz diye götürmedik. Yazında sıcaklarda gezilmez dedik. Sonunda Defne'nin " ben hiç gerçek kaplumbağa görmedim, ben hiç gerçek zürafa görmedim demesine" dayanamadık. Geçen hafta sonu benim toplantım varken babasıyla bu fırsatı değerlendirip hayvanat bahçesine gittiler. Dönüşte beni aldılar. Nasıl eğlenmiş, nasıl sevinmiş, bıcır bıcır anlattı. Tabi oardaki oyun parkını daha çok beğenmiş. Çok ama çok büyük br kaydırak varmış.
           Fazla söze gerek yok fotoğrafları koyayım diyeceğim ama eşim fotoğraf çekmekten hiç hoşlanmaz. bu sefer rekoru kırmış( benim korkumdan çekmeden gelmeyin sakın dedim).
        Bu arada Defneye hayvanların aslında yuvalarında yaşamalrının daha doğru olacağını anlatmıştım. eve geldikten sonra bana büyüyünce süper kahraman olacağını, oradaki bütün hayvanların kafeslerini kıracağını ve onları evlerine götüreceğini söyledi. Sanırım benim içinse en güzel yanı bu oldu.

İstediğinden daha çok kaplumbağa görmüş.

 

Güzel bir tatildi:))

Herhalde böyle bir deniz gördükten sonra insan başka bir denize girip yüzemez. Burası Datça Palamutbükü.    Datça'nın güzel bir yer olduğunu duymuştum. Ben yer olarak Büyükada'ya benzettim. Fakat orada biz denize girmedik. Datçadan 23 km uzakta Palmutbüküne gittik.  Doğa olarak çok yeşil bir yer değil. Yolu ise çok ama çok virajlı çok zor bir yol ama denizi ve sakinliği herşeye değer. Hele çocukluysanız kesinlikle tatil için öneririm. Havuzlu pansiyon sanırım bir tane var. Çünkü havuza ihtiyaç duymuyorsunuz. Deniz çok az tuzlu az dalgalı ve suyu soğuk değil. Üstelik tertemiz bir çöp bile yok.  

                       Bu güzel kendi gözlüğünden çok benimkini taktı.

Sanki çeşme suyu gibi değil mi? Uzun mesafe gitseniz bile denizin dibi bu şekilde net gözüküyor.

                                                          Balık kızım benim.

      Burası  Ovabükü, Palamutbükü'ne 7 km orada çok güzeldi. Üstelik kendinize özel plaj gibi sakin. Birkaç aile var sadece.

                    Burası da ovabükünden bir manzara.

     Bu koy ise Ovabükü ile Palamutbükü arasında küçük bir koy ve    mükemmmel .Arabayı yol kenarında bırakıp yürüyerek koya iniyorsun. Rengi turkuaz mavisi. İnsan denizin içinden çıkamıyor.

                                Burası da o güzel ve küçük koy.

                  Bütün gün sudan çıkmayan cimcimem.

                       Bu manzara da hergün akşam yemeği yiyorsunuz.

Defne ile geçirdiğimiz en güzel tatildi. Hem Defne sevdi hem biz. 

Şimdi bize işbaşı Defneye kreş. Hadi bize kolay gelsin

Defnoş gezmelerde

Küçük kuzum büyümüşte, arkadaşlarıyla geziye gidermiş. Geçtiğimiz perşembe günü oyuncak müzesine geziye gittiler. Geldiğinde görmeniz lazımdı. Çenesi hiç susmadı. Giderken de çok heyecanlanmış. Öğretmenine "öğyetmenim karnımda karıncalar geziyor sanki" demiş. 

En çok denizaltı (ben hiç gitmedim bilmiyorum) olan kısmı sevmiş. 

Bunlarda ilk gezimizden fotoğraflar :))

Biz gittik çok beğendik.

Gerçekten gidilip görülmesi gereken yerlerden birtanesi. Ben Defne Nil'in bloğunda gördüm ve eşimin başının etini yedim hadi bizi götür diye. Eşim ilk başta isteksiz yaklaştı. Gidip ne yapıcaz orada, sadece çiçekler vardır , sıkılırız diye. 

Neyse zar zor iknanın ardından ben hazırlanmaya başladım. Daha önceden okuduğuma göre orada içecek su bile alacak yer yokmuş. Aklınıza gelir mi İstanbulda böyel bir yer. Eşim tabi zaten hemen geliriz, eminim sıkılırız derken ben yine bizraz yiyecek, biraz içecek aldım yanıma.  Önceden yol haritasına bakarak yola çıktık. Tabi bu kadar yakınımızda ve bu kadar kolay bulabileceğimiz tahmin etmemiştik. Neyse Defne normalde 15 dk dan fazla yürümediği için mızırdanır diye bebek arabasını aldık. Tabi biraz ilerleyince Defneyi tutumak ne mümkün. Tam iki saat hiç oturmadı. Oradan oraya koşturdu. Bu iki saatin sonunda hadi acıktım piknik yapalım diye tutturdu.  Bu arada en çok yemeği de eşim yedi. Bana ne gerek var diye söylenirken. Sonunda gerçekten bir doğa cenneti olan Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesine gitmiş olduk.Fotoğraflardakinden daha güzel diyebilirim. Hem eğleniyor, hem keşfediyor, hem dinleniyor, hem de huzur buluyorsunuz.İlk fırsatta yine gitmeyi düşünüyoruz belki oralarda karşılaşırız.

En çok labirentte oyalandık. Evde de saklanbaç oynamayı çok sevince, orada daha çok hoşuna gitti.

Neden okullara ya da kreşlere böyle denge ve dikkat geliştirici oyuncaklar koymazlar ki...

Benim bile halatın üstüne çıkıp yürüyesim geldi.

Nereye koşturacağını şaşırıp, oradan oraya koşturdu.

Her zaman ki gibi hayvan dostlarıyla başbaşa...

Terleyince elimizi yüzümüzü yıkadığımız orjinal çeşmelerden biri.

Taş meraklısı kızım orada da taş buldum diye koşuşturdu ki. İçinde izmaritleri görünce bak anne kötü bişey yapmışlar diye  sigara içenlere söylendi.

Ördekler ve kazlar çimenlerde dolaşırken , benim kızım onlara sarılmak için koşturunca, bütün hepsi kendini zor suya attı.

Yorulmuş bir halde çimenlere yayıldık.

Nilüferlere bayıldık.