23 Şubat 2012 Perşembe

Her şey sil baştan

    Defne'nin kreşe başlama macerasını altı ay önce yazmıştım.  İlk kreşimizden ayrıldık bu hafta da yeni kreşe başladık. Ayrılma nedenimiz çok aslında. Ama bunları yazarak canımı tekrar sıkmak istemiyorum. Sadece en son bardağı taşıran damla Defne'nin bez bağlayan arkadaşlarına özenip altına çiş yapması oldu. Düşünsenize 20 aylıkken tuvalet eğitimini tamamlamışken resmen geriye dönüş yaptık. Tabi benden bez bağlamamı istemesi de ayrı bir olay. Neyse stresli bir haftadan sonra yeni kreşimize devam ediyoruz.
      Artık kreşlerin hiç bir artısının olmadığını, en azından bizim için öyle (sadece arkadaş edinme hariç) gördüm. O kadar çok kreş gezdim ki parası olan bakkal dükkanı gibi kreş açmış. Ne eğitimden anlıyorlar, ne çocuk bakmaktan. Üstüne bir de dünyanın parasını istiyorlar. Mecbur olmasam inanın çocuğumu kreşe falan vermem. Piyasada o kadar çok okul öncesi malzeme var ki. İnsan hem çocuğuyla birlikte olur hem bir şeyler öğretebilir. Arkadaş için de çözüm basit. Nasıl olsa ikinci çocuğu yapıyorsunuz.Biraz erken olsun. Bundan güzel arkadaş mı olur?
   Bakalım zaman bize ne gösterecek...

3 yorum:

bülbülünyeri dedi ki...

Canım,
çocuk büyütmenin zorlukları bunlar. Hepimiz buna benzer bir çok olayla karşılaştık. Zararı en aza indirmeye çalışmaktan başka yapılacak bir şey yok. Kuzucuğun yeni yerinde mutlu olması dileğiyle,
Sevgiyle kal.

Defne dedi ki...

Oldukça canın sıkılmış belli ki. Bir de bizi düşün. Buralarda kreş vs. konuları öyle sıkıntılı ki. En başta kendi dilini konuşmayan çocuklarla birarada olmak Duru için zor olacak. Bir de güven meselesi var. Biz de düşünceler içindeyiz kreş konusunda. Evde aktivitemiz, faaliyetimiz bol ama burada dışarısı her daim sıcak olduğundan ve arkadaş sıkıntısından kreş gerekli görünüyor. Bakalım ne yapacağız?

Bu arada Defne kuzusu ne kadar büyümüş, maşallah ona! Özlemişim sizi. Epeydir, yani bu şehire geldik geleli uzak kalmıştım blogumdan, sizden. Şimdi geriye dönük okuyasım var yazdıklarını. Tam da Duru uyuyorken :).

Öperim ikinizi de.

defne naz dedi ki...

Teşekkür ederim Bülbülün yeri haklısın. Kim bilir daha nelerle karşılaşacağız. Sevgiler...
Defneciğim hoş geldin. Sonunda... Sizden haber almak çok güzel.Durucuk nasıl hemen bloğuna gidiyorum.
Canım sizin açınızdan bakınca gerçekten zor bir durum. Zaten kreşelerin tek olumlu yanı arkadaş edinmesi olarak düşünüyorum. Sadece çocuklar değilde öğretmenler Türkçe biliyor mu? Duruyu anlayabilecek kadar en azından. Umarım kolay şekilde halledersiniz.
Defne gerçekten büyüdü. Hızına hiçbir şekilde yetişemiyoruz. Pabuç gibi diline de :) Bizde sizi öpüyoruz.